08 lipca 2015
Nie-zapomniani bohaterowie - Kazimierz Łodziński

W ramach zbliżających się obchodów rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, chcielibyśmy przybliżyć państwu postaci polski walczącej, nieznane bądź zapomniane.

Kazimierz Łodziński (ur. 28 sierpnia 1922 roku, zmarł 8 lipca 2011 roku) , profesor, ceniony specjalista od chirurgii dziecięcej, uczestnik II wojny światowej, członek batalionu Zośka. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Komandorskim Odrodzenia Polski oraz Jubileuszowym Medalem im. Tytusa Chałubińskiego z rąk rektora  Akademii Medycznej w Warszawie.

Wyrósł w atmosferze umiłowania Ojczyzny i patriotyzmu. Jego ojciec Antoni był farmaceutą i sanitariuszem w wojnie polsko-bolszewickiej, zginął w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu.

Od 1934 roku należał do 80. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Jędrzeja Śniadeckiego (później im. Bolesława Chrobrego) przy ul. Śniadeckich

W wieku 17 lat, we wrześniu 1939 r. Łodziński był w 36. pułku piechoty, później w Samodzielnej Grupie operacyjnej „Polesie” (pod dowództwem gen. Franciszka Kleeberga). Ranny pod Kockiem przedostał się do Warszawy. Wszedł do organizacji małego sabotażu „Wawer”. Studiował medycynę w Szkole Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego dr. Jana Zaorskiego , studia skończył już po wojnie w roku 1947. Należał do Grup Szturmowych Szarych Szeregów.

Był w 1. drużynie Jerzego Gawina w III plutonie "Felek" 2. kompanii "Rudy” batalionu Zośka. Nie brał udziału w powstaniu warszawskim z powodu rany otrzymanej w bazie leśnej.

W 1947 wrócił do reaktywowanej po wojnie 80 WDH im. Bolesława Chrobrego.
 

Po wojnie realizował się jako ceniony chirurg. Był ordynatorem Kliniki Chirurgii Dziecięcej Instytutu Matki i Dziecka. Należy do współtwórców Polskiej Chirurgii Dziecięcej biorąc po wojnie aktywny udział we wszystkich etapach jej wyodrębniania się z chirurgii ogólnej, poprzez powstanie Sekcji Chirurgii Dziecięcej Towarzystwa Chirurgów Polskich aż do powołania Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych. Z niebywałą siłą torował szlaki dla nowych pokoleń chirurgów dziecięcych. Jego wkład w rozwój chirurgii dziecięcej, a w szczególności chirurgii noworodka, w leczeniu wad rozwojowych OUN, a także przewodu pokarmowego, układu moczowego jest nie do przecenienia.

O wojnie nie zapomniał, pełnił funkcję Przewodniczącego Komitetu Opieki nad Mogiłami "Zośkowców"

 

Nieśmiertelna chwała bohaterom !
 

Zobacz również:


"Rzeź Woli" autorstwa Piotra Gursztyna 

autor: Maciej Kucharski

Wszystkie wpisy
Copyright © Wydawnictwo DEMART SA